Agresja fizyczna kontra agresja słowna

Agresja w większości przypadków jest skierowana na zewnątrz na pewne osoby. Zatem mamy w takie sytuacji do czynienia z agresją fizyczną czy niekiedy słowną. Agresja fizyczna przybiera formę zachowań napastliwych bądź destruktywnych o bezpośrednim czy pośrednim charakterze. Natomiast agresja fizyczna wyrażona jest w tak zwanej postaci otwartej napaści na drugą osobę czy zniszczenia cudzej własności. Agresja słowna niekiedy przybiera formę wypowiedzi napastliwych i szkodzących oraz poniżających.

Agresja słowna przejawia się zatem w postaci odrzucenia bądź groźby. Należy mieć na uwadze, iż może być niekiedy wyrażona poprzez ośmieszanie i poniżanie danej osoby. Zdecydowanie rzadziej agresja jest więc kierowana na własną osobę, czyli do wewnątrz. W związku z czym taka to osoba niszczy sama siebie przez samokrytykę, a zarazem samoponiżenie i samookaleczenie doprowadza do tak zwanej autodestrukcji. Wskazuje się, iż jednocześnie można rozróżnić agresję wrogą, czyli emocjonalną oraz instrumentalną. Zachowania agresywne powinny zostać wzmocnione poprzez oglądanie oczekiwanego efektu, czyli bólu oraz cierpienia ofiary. Agresja instrumentalna staje się również działaniem na szkodę zmierzającym do osiągnięcia nieagresywnego celu. Stwierdza się, iż to działanie podejmowane z pełną premedytacją. Efektem szeroko pojętej agresji instrumentalnej może być w szczególności ból oraz zranienie.

Należy jednak pamiętać, iż nie stanowi to w takim przypadku celu podjętego działania. Bardzo nas obecnie absorbujący problem agresji i agresywności dzieci i młodzieży jest fragmentem zagadnienia bardzo szerokiego, dotyczącego także i dorosłych, obejmującego również problematykę etyczną, religijna, wyznawanych wartości i przekonań politycznych. Powszechnie wiadomo, że dziecko uczy się zachowań agresywnych, gdy czuje przyzwolenie ze strony dorosłych. To przyzwolenie może mieć charakter bezpośredni i pośredni. Pochwała rodziców, gdy dziecko wygrało bójkę, ma charakter bezpośredniego przyzwolenia na tego typu zachowania w przyszłości. Oglądanie osoby zachowującej się agresywnie może wzmóc agresywne zachowanie u obserwatorów zajścia. Zachowania agresywne, które nie są karane, mają tendencję do wzmacniania, są powtarzane, a przez obserwatorów naśladowane i często zwielokrotniane. Badania dowodzą, że dzieci rodziców, którzy wobec nich stosowali przemoc, również ją stosują, uznając, iż jest to właściwa metoda wychowawcza.